Dlaczego Warszawę nazywamy Warszawą? O stolicy słów kilka, czyli etymologiczne zagwozdki :)


widok na nocną Warszawę


Jako że nasz blog dotyczy stolicy Polski, w dzisiejszym wpisie przedstawimy ciekawostki z zakresu onomastyki. Jest to dział nauki, którego przedmiotem są nazwy własne. Onomastyka dzieli się na dwa, główne działy toponimię, związaną z miejscami oraz antroponimię, związaną z imionami. Oczywiście nas interesuje w dzisiejszym wpisie wyłącznie toponimia. Będzie to krótki kurs, mamy nadzieję, że przydatny.

Na początku przytoczymy fragment z encyklopedii pod tytułem: Słowiańska Onomastyka. Według autora tejże książki:

Warszawa to: 'nazwa stolicy Polski. Wbrew etymologii ludowej jest to typowa nazwa dzierżawcza, od imienia założyciela osady. Najstarsze zapisy to: Warseuiensis 1321, Varschewia 1342, Warschouia 1482. Te właśnie formy: Warszewa, Warszowa były powszechnie używane w XIV i XV wieku. Nazwa powstała od imienia Warsz, które było formą skróconą od Warcisław (to samo,co Wrocisław), z przyrostkiem spieszczającym -sz-, jak Staszek od Stanisław. Imię Warsz i Warszek jest znane w staropolszczyźnie. Tworząc nazwę osady, dodano sufiks -ew-, zmieniony później na -ow-, na wzór licznych nazw na -owo- np. Ciechanowo, Czerniakowo. Postać Warszawa (z a) powstała w XV wieku na skutek hiperpoprawności, gdyż samogłoskę e w -ewa uważać zaczęto za mazowiecką cechę gwarową i starano się jej unikać. Podobnie w nazwie Nieszawa pojawiło się a zamiast e (pierwotnie Nieszawa i Nieszowa). Forma Warszawa stała się powszechna w XVI wieku1'.

Według Słownika Lindego: 'Warszawa, Warszewa, Warszowa – miasto stołeczne Księstwa Mazowieckiego i całego Królestwa Polskiego. Warszawa od Warsza, Warcisława – imienia używanego u Słowian2' 

Warto wyjaśnić czym są nazwy dzierżawcze i dlaczego Warszawa się do nich zalicza :) Pochodzą one od nazwy właściciela, są zakończone końcówkami: 

  •  ewa
  • owa 
  •  owo 
  •  ów 
  •  ewo 
  •  in 
Innymi przykładami miast dzierżawczych, oprócz Warszawy, są: Kraków, Radzymin, Pruszków, Grabowo.


1Słowiańska onomastyka. Encyklopedia, t.1, s.129.
2Słownik języka polskiego Lindego, t.4, s.138.

x

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

III Czy Ochota to dzielnica szczęścia? O Szczęśliwicach i okolicy